στη Μνήμη του...

Μιά Μπαλωθιά  ερίχτηκεν

 πέραν από την Κρήτη

κι ακούστηκεν στα πέρατα κι Αυτόν ..το Ψηλορείτη.

 

Γέρνει και παίρνει Μήνυμα

 πέτρα γραφής να δώσει 

μάρμαρο μνήμης σκαλιστό, Τεχνίτη  χέρι διαλεχτό,

μορφή Αετού που υψιπετεί  στη γειτονιά του Γαλατά

ενθύμιο να δώσει....

 

Πάνω σε πλάκα κάτασπρη 

σε μνήμα κρατημένο

της μνήμης του Χελιδονιού,    φωλιάς.. παρατημένο..

 

Σαν πήρε  αυτό το μήνυμα,

 σείονται καταράχια

κατρακυλούν στις ρεματιές    συθέμελα τα βράχια

 

 Ποιός ειδεν στο τραγούδι του

 βράχον χωρίς .."καημό του"?

Ποια κορυφή δεν άκουσε " τον αναστεναγμό του.".. 

κι όντες θνητοί  στα πέρατα

 κρατούν βιολιά

Χαίνηδες τη λύρα 

 και σέρνουν το χορό του,

λύτρωση  της "κατάβασης"κι Ανάστασης θεριό του.

 

Λύγησεν τούτο το βουνό

κι αρχίνησε να κλαίει

πως το θωρούν τα μάτια μου,

πως να σταθεί η φωνή μου

...του Ψηλορείτη Διαλεχτός

 κι  ακούω τα ριζοβούνια....

πως έρχονται τα "Αερικά" να τον μοιρολογήσουν.!

Στη Μνήμη του. 

 

 

 

 

 Μπάρμπα Γιάννης ..

 

 

 

 

Στον Τόπο του..!